Badania nad wpływem uważności na mózg dziecka

Udowodniono, że praktykowanie uważności ma silny wpływ na rozwój mózgu, szczególnie te części, które aktywują się pod wpływem stresu, emocji, agresji oraz te związane z funkcjami wykonawczymi. Badania mózgu wykazały, że dzieci, które praktykowały lub praktykują uważność, w odmienny sposób niż te niepraktykujące reagują na stresujące sytuacje i mają większą zdolność reagowania z empatią w stosunku do innych. W sytuacjach konfliktowych podejmują odmienne decyzje: bardziej świadome, mniej impulsywne i niepodporządkowane emocjom.

Uważność wpływa pozytywnie na rozwój mózgu dziecka. Warto ją wspierać całym sercem.

W poniższym filmie dr Dan Siegel, profesor i psychiatra kliniczny z wydziału medycznego Uniwersytetu Kalifornia (UCLA), objaśnia, jak medytacja oddziałuje na mózg.

„Mamy coraz więcej naukowych dowodów na to, że uważność wpływa pozytywnie na zdolność uczenia się. To ważne dla dorosłych i kluczowe dla dzieci. Mózg i układ nerwowy wciąż się u nich rozwijają, więc są bardziej wrażliwe na stres i jego negatywne skutki. Niezwykle istotne jest stymulowanie i wspieranie naturalnego rozwoju dziecka, jego wrodzonej tendencji do bycia życzliwym, otwartym i uważnym. Dzieci są naszą przyszłością”.

 – Jon Kabat-Zinn w przedmowie do brytyjskiego wydania „Uważności i spokoju żabki” Eline Snel

Badania naukowe nad metodą „Uwaga, to działa!”

W 2012 roku przeprowadzono pierwsze badania nad wpływem Metody Eline Snel na dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Wykazano jej pozytywny wpływ, który zachęcił do dalszego stosowania metod treningu uważności w tej grupie dzieci. Artykuł (w języku holenderskim) został opublikowany w Wetenschappelijk Tijdschrift Autisme (Scientific Autism Magazine) we wrześniu 2012 roku. Przeczytasz go tutaj  (pdf, tekst w języku holenderskim).

Badania naukowe nad metodą „Uwaga, to działa!”

Obecnie prowadzone są kolejne badania nad treningami uważności Metodą Eline Snel przez dzieci i młodzież. Akademia Nauczania Uważności współpracuje w tym zakresie z prof. Ronem Scholtenem z uniwersytetu Radboud w Nijmegen oraz prof. Hermanem Lo z uniwersytetu w Hong Kongu.